خانه / شعر های عاشورایی / متن ادبی / برادر بی یاور من حسین(ع)(پری انصاری)

برادر بی یاور من حسین(ع)(پری انصاری)

نه برای گریستن مجالم می‌دهند ونه برای نشستن کنار پیکر پاره پاره‌ات…
تو را چونان صفحه‌های ورق ورق شده‌ی قرآن می‌پراکنند
و تو آیه‌های استقامت را
با واژه‌های بلند مردانگی
تفسیر می‌کنی…
***
این تو نیستی که زیر سمکوبان اسب می شکنی که حرمت همه‌ی آینه‌هاست
حرمت همه‌ی آینه‌هایی که فریاد توحیدی عشق را
به تصویر می‌کشند
***
ای تنهای بی غسل و کفن
آن لحظه که تو را بی‌پیراهن…
با زخم‌های چاک چاک و صورت عطش زده نظاره می‌کردم…
پیراهن صبرم تکه تکه می‌شد
و روح سرگردان من
میان سرو بدنت می‌دوید
و فریاد من، پر می‌شد از گدازه‌های درد
***
آه که به دنبال حلق بریده و گیسوان پریشان و به خون آغشته ی تو
رفتن و رفتن
و از پا نیفتادن چه قدر دشوار است برادر…
***
خورشید من…
تو همیشه از شانه‌های دلتنگی من سر می‌زدی
و اکنون چه قدر غریب
روی زانوان زخمی من
غروب می‌کنی
..

پری انصاری

telegram

همچنین ببینید

امشب کسی سراغ تو را نمی‌گیرد…

امشب کسی سراغ تو را نمی‌گیرد جز آن مرد بیمار جزامی‌ که تمام شب را ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *