خانه / شعر های عاشورایی / غزل / بال و پر(سید محمد جوادی)

بال و پر(سید محمد جوادی)

بر روی دست پدر، بال و پرکبوتر زد

سرش جدا شد و اما دوباره پرپر زد

هنوز گرم سخن بود امام عاشورا

که تیر آمد و بوسه به حلق اصغر زد

یکی نگفت که آخر گناه کودک چیست؟

یکی نگفت که از او چه منکری سر زد

رسید مادر و زخم گلوی او را دید

نشست بر سر خاک و ز غصه بر سر زد

پرید روح علی و به دامن زهرا

نشست و خنده کنان جرعه ای ز کوثر زد

گلو دریده ولی عاشقانه می خندید

چه تیر ها که زخنده به قلب لشکر زد

سید محمد جوادی

telegram

همچنین ببینید

در مدح مولا علی(ع)

به سمت کعبه مَلَک هم دخیل می آورد که مادری پسری بی بدیل می آورد ...