خانه / شعر های عاشورایی / غزل / جشن سرها (مرتضی حیدری آل کثیر)

جشن سرها (مرتضی حیدری آل کثیر)

آن‌جــا کــه بـــا پـــــرواز دلـــداری نمی‌کــردنـد
آیـیــنــه‌هـــای آســمــان کـــاری نمی‌کــردنــد
آن‌جــا فـقـــط شــور تکـــاپو بود، در «مـــردان»
«نامردها» جز سد شــدن کاری نمی‌کردنـــد!
لــب‌تشــنــه‌گـان وعده‌دار از بی‌قــراری‌شـــان
می‌ســوخـتنـــد و نــالــه و زاری نمی‌کــردنــد
دیـــدم تـــو را «تنهـایی‌‌ات» را آه مــولــا جـان!
ای کــاش چشـــمــانم مرا یــــاری نمی‌کـردند
«شــن بــادها» گلدسته‌ی امـــدادخــواهی را
جـــز بـــا خطـــوط زخم، معماری نمی‌کــردنــد

***
بـــوی چه می‌داد آتـــــش میـدان که از زخمت
حتــی مــلــائـــک هم پرســـتــــاری نمی‌کردند
می‌بینــــی ای بـــــاران! اسیـــران دقــایـــق را
می‌شد که از طفل تو خون جاری نمی‌کـردند؟!
یـــا نـــاجــــوانـــمـــردانه رقـص شوم اسبان را
بــــر سینــــه‌هــــای پـاره اجباری نمی‌کردند؟!
یـــا لـــااقــــل بعــد از جســارت‌های پی در پی
بـــا جشـــن سـرها زینب آزاری نمی‌کردنـد؟!

شاعر: مرتضی حیدری آل کثیر

telegram

همچنین ببینید

در مدح مولا علی(ع)

به سمت کعبه مَلَک هم دخیل می آورد که مادری پسری بی بدیل می آورد ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *