اگر با رقيّه بودم...
به او كمك مي‌كردم تا از تشنگي نجات بيابد و براي او آب مي‌آوردم تا سير‌شود.
                                               عاطفه‌ي نركي، مدرسه‌ي حكمت1

اگر قطره‌ي آبي بودم...
آن‌قدر مي‌رفتم تا بخار مي‌شدم و بر طرف ابرها مي‌رفتم تا باران ببارد و لب‌هاي تشنه‌ي امام را سيراب كنم .
                                                     رضا منصفي