اخلاق در مداحي (بخش 6)

26 – مشورت كردن:
اميرالمؤمنين(ع) فرمود: هر كس با ديگران مشورت نكند، خودش را از استفاده كردن از عقل هاي ديگران بهرمند نساخته.
يك مداح نبايد خودش را علامه دهر بداند، و بهترين بهره برداريها را از برنامة خودش داشته باشد. هيچ گاه از انتقادها و پيشنهاد ها نبايد دلخسته و رنجور شود تا بتواند در جهت اجراي برنامه هاي خود با مشورت ديگران تجربيات مفيدي كسب كند.

اخلاق در مداحي (بخش 5)

21 – خلوت داشتن  ←

 خود را بشكن تا شكني خلق جهان را                        اين فتح ميسر به شكست دگري نيست

يك مداح براي اينكه بتواند رابطي براي انسان هاي عاشق و دلشكسته باشد بايد اول دل خود را بشكند تا دل شكستن ديگران به امر خداوند ميسر گردد.

پس يك مداح زماني كه همه در خواب هستند و آرام او بايد بيدار باشد و با خداي خود خلوت داشته باشد.

اخلاق در مداحي (بخش 4)

16 – شجاعت: ما بايد در بيان روايات و احاديث و سنت پيامبر عظيم الشأن اسلام هيچ ترسي به دل راه ندهيم. به عنوان مثال نكند اگر در جائي عده اي از ربا خواران حظور داشتند، براي اينكه آنها ناراحت نشوند از گفتن آيه ي قرآن در مورد رباخواران صرف نظر كنيم. يعني رسالت خود را به نحو احسنت انجام دهيم.
 پس در بيان مطالب روايات و احاديث نبايد ترسي بدل راه دهيم.

اخلاق در مداحي (بخش 3)
11- وقت شناسي: مداح بايد وقت شناس باشد يعني در حداقل زمان حداكثر استفاده را ببرد. بايد حواسش را جمع كند كه اگر قبل از او مداحان ديگر اجرا داشتند و مجلس اشباع شده است ديگر نيازي به اجراي برنامه نيست و اصرار بر خواندن نداشته باشد.

اخلاق در مداحي (بخش 2)

6- حضور قلب: يعني اينكه مداح خود را حاظر در صحنه ي كربلا ببيند. و زماني كه در حال روضه خواندن مي باشد بداند كه اولين مستمع روضه ي او بي بي دو عالم فاطمه زهرا (س) است، اولياء و انبياء خداوند مستمع اويند. ملائكه الهي گريه كنان آن مجلس روضه مي باشند و بسيار ارزشمند مي باشد كه يك مداح اوّل خودش گفته هايش را درك كند و بدين ترتيب بر ديگران نيز تأثير گذار خواهد بود.