زينب(س)(بخش2)

  موت الابيض(مرگ سفيد)
موت دوم که عرفا نقل می‌کنند: «الموت الابیض» یعنی مرگ سفیداست و می‌گویند منظور از موت ابیض گرسنگی است. عرفا می‌گویند : بیچارگی انسان عمدتا از این جا شروع می‌شود که اسیر شکم خودش باشد. که به خوردن خیلی بها بدهد، شکم پرست باشد، به غذاهای الوان و رنگارنگ تن بسپارد و اگر یکبار در دسترس نبود پرخاشگر شود و به هم بریزد. انس بن مالك یار پیامبر می‌گوید: «یک روز پیغمبر روزه بود من برای افطار پیغمبر کمی شیر تهیه کرده بودم اندکی شیر و يك تكه نان خشکیده‌ی جو.

حضرت زینب(س)(بخش1)  

توصيف شب عاشورا
شب عاشورا شبی است که خلوص در خلاصه‌ترین شکل خویش، در هیأت عاشق‌ترین انسان‌ها در لرزش شانه‌ها، در کربلا چهره نشان می‌دهد. شب عشق بازی، شب خنده، شب تبسم، شب شوخی، شب صفا، شب وداع، شب صفای انسان‌هایی که بهت وحیرت فرشتگان خدا را برا نگیختند. امشب بارانی از فرشته برکربلا می بارد و اصلا ًکربلا امشب زمین نیست، سراسر آسمان است. و اصلا ً هر چه آسمان است، امشب به زمین رسیده است. همه به تماشا آمده‌اند. خدا تماشاگر صحنه‌ای است که در تمام تاریخ اتفاق نیفتاده است.  

اربعين(بخش2)

سرانجام عمرسعد
همان عمر سعدي كه حالا فكر مي‌كرد پيروز است به كوفه به كاخ عبيد ا للّه مي رود و مي‌گويد جريان تمام شد تو از من خواستي كه بر حسين سخت بگيرم به من گفتي : «جَعجِع با لحسين » من حسين را هم كشتم. اما سخنراني حضرت زينب كار خود را كرد. عبيد اللّه به عمر سعد گفت: نامه اي كه به تو دادم كه حسين را بكشي كجاست؟ عمر سعد فوراً احساس كرد كه ...

 اربعين(بخش1)

پيروزواقعی چه كسی است؟
خداوند لطف و فيض و امداد آشكار و پنهان خود را نصيب ما كرده و امروز ما خود را جز در عزّت و آبرومندى و پيروزى نمى‌بينيم. و اين شكستنِ اين باور است كه برخى از ما مى‌گوييم كهمنتظر پيروزى هستيم در حا لي‌كه هم اكنون پيروزيم و اگرچشم حقيقت بين خود را باز كنيم اكنون مى‌توانيم پيروزي را كاملاً مشاهده كنيم و بوي خوش نسيم فتح و ظفر بر همه‌ي ما وزيده است . بحثي را كه پيرامون اربعين و شناختن ابعاد و ارزش آن و آنچه در آن اتفّاق مي‌افتد

تحليل واقعه عاشورا(بخش2)  

 كربلا ، آيه‌ی عجيب
عجبا که اباعبدالله(ع) در کوفه و شام به این نکته اشاره کرد. وقتی سر مبارکش بر نیزه بود آیات قرآن را زمزمه می‌کرد و زید بن اَرقَم می گوید گوش دادم دیدم این آیه ي سوره‌ي کهف را می‌خواند: «اِنَّ اَصحابَ الکَهفِ وَ الرَّقیمِ کانوا مِن ایاتِنا عَجَباً » اصحاب کهف و رقیم از آیات شگفت ما بودند.