پانزدهم ماه مبارک رمضان سالروز خجسته میلاد کریم اهل بیت، سبط اکبر و در دانهی رسول خدا (ص)حضرت امام حسن مجتبی(ع) بر حضرت ولی عصر (عج)، مسلمین جهان بویژه روزه داران عزیز فرخنده و شادباش باد.
در شب نیمه ی ماه رمضان سال سوم هجرت در مدینه النبی گل پسری به دنیا آمد، وی اولین پسر و سبط اکبر رسول گرامی اسلام (ص) بود که در خانه ی زهرا و علی (ع) چشم به جهان گشود.
از امام سجاد (ع) روایت است که "چون فاطمه(س) فرزندش حسن را به دنيا آورد، به على(ع)عرض كرد: نامى براى او بگذار، على(ع) فرمود: من چنان نيستم كه در مورد نامگذارى او از رسول خدا پيشى گرفته و سبقت جويم.
قال رسول الله صلى الله عليه و آله: الصوم جنة من النار. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: روزه سپر آتش (جهنم) است. «يعنى بواسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود.» الكافى، ج 4 ص 162
حلول ماه مبارك رمضان، ماه عبادت و بندگي، ماه نزول فرشتگان، ماه فرود رحمت و بركت بي كران، بر ميهمانان ضيافت الله مبارك باد. طاعات وعبادات شما روزه داران مورد قبول وعنايت درگاه حق تعا لي . التماس دعا
پانزدهم شعبان المعظم سالروز فرخنده میلاد قطب عالم امکان، صاحب الامر و الزمان، بقیه الله الاعظم حضرت ولی عصر (روحی لمقدمه الفداء) بر نایب بر حقش ولی امر مسلمین حضرت آیت الله خامنه ای، امت جهان اسلام به ویژه مردم شریف کشور امام زمان (عج) ایران اسلامی مبارک و خجسته باد.
اللهم کن لوليک الحجـة بن الحسـن صلواتک عليه و علي آبائـه في هذه السـاعه و فـي کل ساعة ولياً و حافظاً وقائداً وناصراً و دليلاً و عينا حتي تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فيها طويلا. حضرت حجت بن الحسن (عج) در روز نیمه ی شعبان سال 255 هجری قمری در سامرا به دنيا آمد وی تنها فرزند امام حسن عسكري (ع) يازدهمين امام شعيان و مادر آن حضرت نرجس خاتون كه وی از فرزندان شمعون و از نوادگان قيصر روم بوده است. نام مبارک حضرت ( م ح م د ) و کنیه ی اش ابوالقاسم هم نام و هم کنیه ی رسول خدا(ص) و نیز مهدي، حجت، قائم المنتظر، خلف الصالح، وصی الحسن، بقيه الله، ولي عصر و صاحب الزمان از القاب آن حضرت می باشند.
یازدهم شعبان المعظم سالروز فرخنده میلاد اشبه الناس به رسول خدا(ص)حضرت علی اکبر (ع) و روز جوان بر همه ی دوستداران خاندان عصمت و طهارت و جوانان برومند ایران اسلامی مبارک باد.
میلاد دو رسول
این آفتاب که امروز مشرق چشم های حسین را به میهمانی کهکشانی از لبخند برده است، اکبر است. این شکوفه که بر شاخسار وجود لیلا شکفته، علی است. میبینی هرچه زیبایی است خداوند در تبسم این کودک نشانده است. یازده شعبان است، ماه پیامبر. پیامبر کوچکِ حسین چشم گشوده است. پدر، پیشانی روشنش را می بوسد، مادر نیز. سه تبسم در هم گره می خورند و بهار در خانه ی حسین آغاز می شود. کاروان، کاروان شادی می رسد. علی(ع) در را می نوازد، در گشوده می شود. نوزاد را به آغوشش می سپارند. می پرسند نامش چیست و حسین (ع) نرم و متواضعانه پاسخ می دهد. اگر هزار فرزند داشته باشم نام همه را علی خواهم گذاشت. نسیم بوسه ی علی(ع) نیز بر پیشانی کودک می نشیند. شگفتا! نسیم همه ی بوسه ها بر پیشانی می وزد!
شيخ مفيد - رحمة الله - عليه فرمايد: «وَ كانَ مَوْلِدُ عَلِيّ بنِ الحُسَيْنِ بِالْمَدِيْنَةِ سَنَة ثمانٍ وَ ثَلاثينَ قَبْلَ الهِجْرَةِ فَبقَ مَعَ جَدِّهِ أميرالْمؤمِنين سَنَتَيْن» ولادت علي بن الحسين (ع) در مدينه به سال سي و هشتم از هجرت بود و با جد خود اميرالمؤمنين(ع) دو سال زندگي كرد. در هنگام تولد، اميرالمؤمنين علي (ع) كام نوه اش زين العابدين (ع) را با خرما برداشت و فرمود: « حَنِّكُوا اَوْلادكُم بِالتَّمْرِ فَكذا فَعَلَ رَسُولُ اللهِ بِالْحَسَنِ وَ الحُسَيْنِ». كام فرزندان خود را با خرما برداريد همانطور كه رسول الله (ص)كام حسن (ع) و حسين (ع) را با خرما برداشت و البته ....