نيزه مزن سنگ مزن بر رخ ياس مادرم
اي بي حــيا پاره مكن حنجره‌ی برادرم
-------
از چه نشسته اي تو بر سينه‌ی نور ديده ام
نيزه‌ی غـــم چـــــرا زدي بــــــر دل داغديده‌ام
خنجر كين نهـــاده اي زيــــر گلــــوي ياسمن
از چه تو مي زنــــي شــرر بر دل بي‌قرار من
....

بابا چــرا ديــــگــــر عــلمـــــدارت نــيــامـــد ؟         
آن مـــهــربــان ســقــای گــلــزارت نــيــامد ؟

           ********
 بابا چـــرا مـــی‌آيی از مـــيــدان پـــيــــاده؟
 آب آورت آيـــا مــگــر در خــــون فـــتـــــاده؟
 آه و فـغـــانــت شـــعــله بر جــانــم نهــاده
 مـــاه بـــنــــی هـاشــــم سـپهدارت نيامد

             ********

ساقي لب تشنه

اي ساقي لب تشنه ابوالفضل دليرم
بر خيز وبـبـيـن گـريــه اطفــال صغيرم
---------
عبــاس ببــيــن اهــل حــــرم آب ندارد
طفــلان مـن از سوز عطش تاب ندارد
امشب همگي پير وجوان خواب ندارد
غلــطيده چــرايــي تــو ايـا  ماه منيرم
......

دو كودك...

دو كودك ز مولا     به جا مانده تنها
مـران سـاربانا      مـران ســاربـانـا 
-----
دو كـودك نگــو ، غنچه‌هاي شـكوفا
دو خورشيد روشن ، دوباغ تمــاشا
دو صبح درخشان ، دو محبوب يكتا
مران ساربانا           مران ساربانا

...

تـو بـخــوان حــجــت حــق مــرثـيـه مـا گريه كنيم

تو بخوان نوحه ، بخوان «ناحيه[1]» ماگريه كنيم

                         ------

همنوا با تو زمـين، عـرش و زمــان مـي گـريـد

مـا كــه هـستـيــم كـه بر جدّ شما گريه كنيم

خون كني گـريـه اگــر اشــك تــو پــايـان يــابـد

بــنـشـيـنـيـم و دل خـون تــو را گــريــه كـنـيم
...