عاشورا يعني موقعي كه امام حسين به شهادت رسيد واسيران و حضرت زينب، يزيد را با سخن هاي آتشي رسوا كردند.

                                          رضا طاهری راد   

اگر در كربلا بودم مي توانستم امام حسين را ياري دهم دشمان ستم كار امام حسين را بكشند و يكي از ياران او مي شدم.

                                          كوثر مهدي زاده چهارم

«ابهام عاشقانه»

داغی كه سوز عشق تو در جان ما گذاشت
چندين هزار كشته و زخمی به جــا گذاشت
چشمان عاشقت كه مـــرا تا خـــدا كـشاند
قــــانون ســـختِ جــــاذبه را زير پا گــذاشت
پــــل زد كــمــــان ابــــروی تــــو بر پل صراط
دريای عفو در عطــشِ كربـــــتلا گـــــذاشت

نعمت خوش اشك بودن

  اين قدر ورود به كوفه دلم را گرفته است كه وقتي از راهنما مي‌شنوم در سمت راست جاده، خانه حضرت امير دارالاماره او و مسجد كوفه است به خود زحمت تفحص در وادي نخل‌هاي اطراف جاده را نمي‌دهم. غم غريبي دلم را گرفته است نمي‌دانم چرا اشك، قدم به ديده‌ام نمي‌گذارد و از ورود به خانه چشمم دريغ مي‌كند. هيچ‌گاه اين قدر محتاج اشك نبوده‌ام. حالا مي‌فهمم نعمت اشك و خوش اشك بودن

فواره‌ی خون  

 آن دم كه ز رزم‌گاه خود باره كشيد
آن نعره‌ی عاشقي دگر باره كـشيد
لبيك گلوي كودك شش مـــــــــاهه
خون بود كه تا ستاره فواره كشيد  

  ********  

 سر افرازی

کس چون تو طريق پا کبازی نگرفـــــت
با زخم نشان سرفرازی نــــــــگرفـــــت
زين پيش دلاورا، کس چون تو شگفت
حيثيت مرگ را به بازی نـــــــگرفــــــت

                                      شاعر:حسن حسينی
منبع:ماه هاشمی  

آبرو

حسين از خون پاکش تا وضو کرد
وصال روی جــــانان آرزو کــــــــــرد
نماز از حرمت خون شــــــــهيدان
خدا داند که کـــــسب آبرو کـــــرد

                                         کاظم جيرودی

 لرزش عرش

   هلا! روشن‌تر از متن سپــيده
صبوری اين‌چنبن را كس نــديده
چه‌كرد آن لحظه‌ی لرزيدن عرش
لبانت روی رگ‌هــــــــای بريده؟!

                                       يداله گودرزی 
منبع :شروه‌های شيدايی