چگونه مي توانم باز گردم وقتي بر گرده ي خود غمگين ترين خبر ها را نشانه دارم ...؟
چگونه مي توانم راوي تلخ ترين خبر ها باشم وقتي نمي توانم براي سرودن اين سوگنامه زبان بگشايم ...؟

...

چگونه مي توانم با چشم هاي مغموم و نوميد كودكان هم كلام شوم؟
نمي توانم با يال خونين و زخم هاي سر گشوده ، ازدردي كه چون شعله در خرمن جان مي نشيند رها باشم.  غمگين ترين گوشه ي اين ماجرا به نام من، سياه شده است و بايد دل به دريا داد و در شعله وري اين داغ ديوانه شد.
من با دو چشم خود ديدم كه آسمان به زمين نشست، من با دو چشم خود ديدم كه زمين با دو زانوي ادب در پيشگاه عظيم ترين ارتفاع آدميزادي خون مي گريست. من با دو چشم خود ديدم خنجري به خود مي پيچيد و به خود نفرين مي كرد. من با دو چشم خود ديدم مولا صدا مي زد: هل من ناصرا ينصرني...؟!

 ارمغان بهداروند