دو كودك ز مولا     به جا مانده تنها
مـران سـاربانا      مـران ســاربـانـا 
-----
دو كـودك نگــو ، غنچه‌هاي شـكوفا
دو خورشيد روشن ، دوباغ تمــاشا
دو صبح درخشان ، دو محبوب يكتا
مران ساربانا           مران ساربانا

...

-----
دو آهــوي خــسـته گــرفتار صيـاد
دو شمع فرو مُرده در مــعرض بـاد
نه راه گــــريزي نه يــاراي فــريــاد
 مران ساربانا         مران ساربانا
-----
مزن كــودكــان را تو با تــازيانه
ببيـن نالـــه و زاري كــودكـــانه
نكُن قلب غمديده‌ام را نشـانه
مران ساربانا     مران ساربانا
-----
ببين ســاربــان گوش اين مـاه ‌پاره
چه‌سان پاره شد بهر يك گوشواره
به گلـــبرگ رويش زنم اسـتخــاره
مران ساربانا          مران ساربانا
-----
شقايق به خون خفته و سر ندارد
به‌جز نعـش در خون شــناور ندارد
بــبيــن لالـه‌اي را كــه پيكـــر ندارد
مران ساربانا          مران ساربانا
-----
نيستــان حســرت نـــواي غــريــبم
شكستن شكستن هميشه نصيبم
دگـــر رفته از كـــف توان وشـــكيبم
مران ساربانا           مران ساربانا
-----
چـــرا مثل شمعــي مرا مي گذاري
به دشت اسارت چه مهمان نوازي؟
مران كاروان تا كنم چــــاره ســازي
مران ساربانا           مران ساربانا
-----
به فصل عطش‌باري و بغض حسرت
بيابــان بيــابـان عـــدو رو بــه رويــت
كمين كرده پشـت حصـــار وقـــاحت
مران ساربانا            مران ساربانا
-----
نگو الفت زخم و مــرهــم دروغـسـت
نگــو وسـعــت داغ مــاتم دروغســت
مگر زخم سرنيزه ها هم دروغسـت؟
مران ساربانا            مران ساربانا
-----
حسين جان به چشمان در خون نشسته
به لب‌هاي تشــنه به دل هـــاي خــسته
«عبـادي» دلــش از بــرايـت شــكسـتــه
مران ساربانا                  مران ساربانا

 عباس عبادی