از ديگر كارهايي كه انجام مي داد اين بود كه پوستيني(نطعي) داشت با حدود اندازه‌ي 3در 4 كه قاتلين را بر روي آن مي نشاند و در حضور مردم مي‌گفت: «ظالم بگو در كربلا چه كردي؟» (به قول امروزي‌ها او را تخليه‌ي اطلاعاتي مي‌كرد) سپس دستور مي‌داد همه اين اطلاعات را ثبت كنند. مثلا وقتي آن فرد مي‌گفت دستش را قطع كردم؛ مي‌گفت: «دستش را قطع كنيد.» وگاه فرد را زنده زنده، ‌قطعه‌قطعه مي‌كرد. حتي ‌گاه كفش‌هايش را در‌مي‌آورد و محكم به صورت آن مجرم مي‌زد و آن‌ها را دور مي‌انداخت. از ديگر مسائليكه برخي در اين باره طرح كرده‌اند اين است كه مي‌گويند او يك جريان فكري تحت عنوان «كيسانيه» درست كرده بود و خودش را به محمد حنفيه متصل مي‌كرد و مي‌گفت من از او فرمان مي‌گيرم. بسياري از اين موارد مبناي درستي ندارد وبه دروغ به شخصيت حضرت مختار نسبت داده شده است. مختار در قيام خود از تجربه‌ي قيام توابين(قيامي كه پيش از قيام مختار به سركردگي سليمان بن صرد خزاعي رخ داد) استفاده كرد و سازماندهي بسيار خوبي هم به سپاهش داد. وي ابراهيم بن مالك اشتر را به فرماندهي سپاهش منصوب نمود. ابراهيم بن مالك شباهت‌هاي بسياري به پدرش داشت. او بسيار شجاع، رشيد، بي پروا و نبرد آزموده بود و در نتيجه توفيقات عمده حضرت مختار حاصل حضور همين شخص بود. البته بعدها برخي از همراهان ايشان نقض پيمان كرده واز همراهي او دست كشيدند و اين امر موجبات تنهايي حضرت مختار وشكست قيام را فراهم نمود. حضرت مختار سرانجام در رمضان سال 67هجري و پس از نبردي دلاورانه به شهادت رسيد. متأسفانه از شكل حركت و قيام مختار و جنگ‌هاي او با عبيدا... بن زياد و نحوه‌ي دستگيري قاتليني همچون شمر بن ذي الجوشن و عمربن سعدبسيار كم گفته شده است واين مبحث فرصتي جداگانه را مي‌طلبد. برخي نيز از روي عمد وبه دليل جانبداري از بني‌اميه سعي در خدشه‌دار نمودن مختار و انقلاب بزرگ او را داشته‌اند. به طور كلي پس از قيام كربلا 9نهضت بزرگ اتفاق مي‌افتد كه متأثر از قيام عاشوراست.  

منبع:پرسش و پاسخ عاشورايي - دكتر محمد رضا سنگري