تـو بـخــوان حــجــت حــق مــرثـيـه مـا گريه كنيم
تو بخوان نوحه ، بخوان «ناحيه[1]» ماگريه كنيم
------
همنوا با تو زمـين، عـرش و زمــان مـي گـريـد
مـا كــه هـستـيــم كـه بر جدّ شما گريه كنيم
خون كني گـريـه اگــر اشــك تــو پــايـان يــابـد
بــنـشـيـنـيـم و دل خـون تــو را گــريــه كـنـيم
...
پيش چشم تو مجسم شدهساقي بي دست
بـر عـطـشـنـاكـي دسـتـان جـدا گــريـه كـنيم
مـي وزد وحـشـت طـوفـان قــســاوت در بـاغ
بـر خــزان ديــدگــي بــاغ خــدا گــريــه كـنـيـم
صبر شرمـنـده شـد از صـبـر و شـكيب زيـنــب
بـر غــريـبـي و غـم و شـرم و حـيـا گـريه كنيم
دشت، گلگـون شده از خـون شهيدان رشـيد
هــم صـدا بــا دل تــو بــر شهـدا گــريـه كـنيم
كيـسـت ايــن زن لــب گــودال بــلا مـي گـريـد
هـمــدم فـاطـمـهي نــوحــه ســرا گـريـه كنيم
دكتر محمدرضا سنگري
--------------------------------------------------------------------------------
[1] در اينجا منظور زيارت ناحيه مقدسه مي باشد