عطر سيب
بــادهـا عـطـر خــوش سيــــب تـنــش را بردند
ســوخـتـنـد و خــبــر ســـــوخــتــنــش رابردند
نيزههـا بـر عـطـــشـــش قهقهه سر میدادند
زخــــمهــا لالــــــهی بـــــاغ بـــدنــش را بردند
....
دشـــنـــههـــا دور و بــر پــيــكـر او حلـقه زدند
حـلقــهها نــقـش عـقــيـق يـمــنــش را بردند
اين عطش يوسف معصوم كدامين مصر است
كــه روی نـــيــزه بــــــوی پــيـرهـنــش را بردند
تـــا كـــه مـــعـــلوم نـگردد به كدام آئين است
اهـــــل صـــحــــرای تــجـــرد كــفـنـش را بردند
بــــادها سـيـنــه زنـــان زودتـــر از خـــواهـــر او
تــــا مـــــديـــنــه خــبــــر آمــــدنـــــش را بردند
يوسـف آهـسـتـــه بـــگـــوئـــيـد، نميرد يعقوب
گـــرگها يـــوسـف گــل پـيــرهــنـــش را بردند
منبع: غزل مرثيه، گزيده غزل های عاشورايی
گردآورنده: علی اكبر لطيفيان
